φρουτακια ιαπωνικα δωρεαν

Όταν έφυγα από την Βουλγαρία το 97 εκτός τα ρούχα μου είχα πάρει μαζί μου μια τηλεόραση την οποία είχα αγοράσει λίγα χρόνια πριν. Έτσι έβλεπες καλώδια να κρέμονται από το ένα σπίτι στο άλλο και από την μια οικοδομή στην άλλη……τρομερά πράγματα.

Hώρα είχε πάει 9 όταν κατέβηκα από το ξενοδοχείο και κατευθύνθηκα προς ένα πολύ όμορφο καφέ που είχα βάλει στο μάτι πάνω στην vitosha. Toδιπλό εσπρεσο αμέσως με τονώνει , αλλά πιο τονωτικά ήταν τα χαμογελά της πανέμορφης σερβιτόρας που με έκανε να ξεχάσω το κρυολόγημα και να μου θυμίσει το πόσο παιχνιδιάρικα θηλυκά είναι οι βουλγάρες … δυστυχώς όμως έπρεπε να φύγω μιας και η ώρα περνουσε.Βγαινω από το μαγαζί και τρέχω να προλάβω ένα ταξί που είχε σταματήσει πιο κάτω.

Ενημέρωση για την αναθεωρημένη έκδοση του προτύπου FSSC 22000

To επόμενο πρωί ξυπνάω με δυσκολία ,μαζεύω τα πράγματα μου και κατεβαίνω για πρωινο,η ώρα της αναχώρησης πλησίαζε ,Τοποθετώ τα πράγματα στο αυτοκίνητο που ήταν αραγμένο στο παρκινγκ μπροστά από το ξενοδοχείο και βγαίνω για μια τελευταία βόλτα στην αγορά της πολης.Με ανάμεικτα συναισθήματα διαπίστωσα ότι το χιόνι είχε σταματήσει αλλά το κρύο παρέμενε τσουχτερό. To serdika(αρχαία ονομασία της πόλης) ήξερα ότι είναι το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο της πόλης αλλά δεν το επισκέφτηκα μιας και άλλος ήταν ο σκοπός του ταξιδιου.Για να πάρω όμως μια γεύση από την σύγχρονη όψη της πόλης πήγα στο mall Sofia που βρίσκεται στην οδό stampolinskiy κανά χιλιόμετρο μακριά από το ξενοδοχειο.Πολυ όμορφο όχι ιδιαίτερα μεγάλο αλλά έχοντας τα πάντα μέσα είναι μια πολύ καλή λύση αν βρίσκεσαι στο κέντρο της πολης.Αγοραζω κάτι για τα πιτσιρίκια και φευγω,τιμες δεν μπορώ να πω ότι πρόσεξα και πολύ αλλά μου φάνηκαν αρκετά χαμηλότερες από την Ελλάδα σε ορισμένα είδη. Παίρνοντας το δρόμο προς το ξενοδοχείο και φτάνοντας στην διασταύρωση μπροστά του, στρίβω προς την οδό Maria louiza,εκεί βρίσκεται το τζαμί και τα δημόσια λουτρά banya bashi,ίσως τα μοναδικά αξιόλογα μνημεία-κτίρια της οθωμανικής αυτοκρατορίας που μπορεί να βρει κανείς στην πόλη. Απέναντι τους βρίσκεται η κλειστή αγορά της πόλης η οποία στεγάζεται σε ένα παλιό εβραϊκό κτίριο πανέμορφο τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικα.Μεσα όλα πεντακάθαρα και περιποιημένα, κάνω μια βόλτα στα μαγαζιά όπου μπορείς να βρεις τα πάντα από είδη τροφιμων.Αγορασα κασέρι, τυρί το οποίο είναι φτιαγμένο μέσα σε ένα πήλινο δοχείο, πολύ μαλακό σαν βούτυρο και lucanca το οποίο είναι ένα είδος πικάντικου ατλαντικού. Το πιο παλιό και το πιο γνωστό πολυκατάστημα της πόλης είναι το cum,βρίσκεται απέναντι από το ξενοδοχείο Sheraton στεγασμένο σε ένα επίσης πολύ όμορφο κτιριο.Για κάποια χρόνια είχε κλείσει και είχε μετατραπεί σε κτίριο γραφείων ,αλλά τα τελευταία χρόνια επανήλθε στην φυσική του μορφή που όμως πλέον δεν απευθύνεται στον πολύ κόσμο αλλά σε λίγους που έχουν φουσκωμένο πορτοφόλι.

Διαδικασία Εγγραφής

Κατεβαίνοντας τα σκαλιά για να περάσεις μέσω της υπόγειας διάβασης απέναντι θα βρεις το εκκλησάκι st petka (Aγ Παρασκευή) το οποίο όμως ήταν κλειστό λόγω έργων μετρο.Στον εσωτερικό αυλειο χώρο του ξενοδοχείου Sheraton βρίσκεται η πανέμορφη και πολύ γραφική εκκλησία του Αγ Γεωργίου όπου άναψα ένα κεράκι πριν μπω στο αυτοκίνητο για το ταξίδι της επιστροφής. Δεν μπορώ να το πιστέψω πως πέρασαν σχεδόν 15 χρόνια από την τελευταία φορά που βρέθηκα στην Σοφια.Ποσο γρήγορα τελικά περνάει ο καιρος,τοσο που καμία φορά σε τρομαζει.Τοτε την είχα αφήσει στην πιο δύσκολη περίοδο της μετακουμουνιστικης Βουλγαρίας. Το 1996 η χώρα περνούσε μια πολύ μεγάλη οικονομική κρίση. Ελλείψεις σε αγαθά πρώτης αναγκης,τροφιμα με δελτίο ,ατελείωτες ουρές για να πάρεις μια φραντζόλα ψωμι.Κοσμος μας σταματούσε στον δρόμο και μας ζητούσε να τον βοηθήσουμε .θυμάμαι πόσο πολύ είχα ντραπεί όταν πρώην δικαστικός ανώτατου δικαστηρίου που με βοηθούσε σε ένα μάθημα ,μου ζήτησε τα 10 δολάρια που του πλήρωνα την ώρα πιο μπροστά γιατί δεν είχε να αγοράσει ψωμι.Ποιος?ενας αξιοσέβαστος 70αρης γερακος που είχε φάει την ζωή με το κουτάλι από έναν 20χρονο φοιτητή που έκανε την πλάκα του , είχα νοιώσει πάρα πολύ άσχημα. Εντωμεταξύ το νόμισμα βρισκόταν σε ελεύθερη πτώση, κατρακυλούσε με ταχύτατους ρυθμους,τετοιους που οι τιμές στα change άλλαζαν σχεδόν κάθε μισή ωρα.Το 1992 μόλις είχε κυκλοφορήσει χαρτονόμισμα των 50 λεβα και το 1997 κυκλοφόρησε των 50000!,για να καταλάβει κάποιος την διαφορά. Για τους ταξιτζήδες θα μπορούσα να γράψω μια ολόκληρη ιστορία .Όταν είχα πρωτόπαει στην Σόφια κάποιοι φίλοι που ήταν ήδη εκεί με είχαν συμβουλέψει να παίρνω την συγκοινωνία που λόγω και των λιγοστών αυτοκίνητων που κυκλοφορούσαν εκείνα τα χρόνια ήταν πολύ εξυπηρετική και γρηγορη.Αυτο έκανα και εγώ μέχρι μια μέρα που είχα αργήσει στο μάθημα και αναγκάστηκα να πάρω ταξι.Το αντίτιμο που έπρεπε να πληρώσω ήταν τόσο χαμηλό που μου έκανε ευχάριστη εντύπωση!. Ε αυτό ήταν !,από τότε δεν ξανανέβηκα σε λεωφορείο και το ταξί είχε γίνει μέρος της καθημερινότητας μου, ενώ ήταν η αιτία που έμαθα τόσο καλά την πόλη. Τα κρατικά ταξί που υπήρχαν τότε αν και σαν αυτοκίνητα (LADA) ήταν ένα βήμα πριν την ανακύκλωση ήταν τα πιο αξιόπιστα από άποψη τιμών και τα ποιο περιζήτητα μιας και υπήρχαν πολλοί απατεώνες που σε εκλεβαν.Ειχαμε πιαστεί στα χέρια πολλές φορές με ταξιτζήδες ενώ φορά που ήμουν μόνος και ο ταξιτζής δεν ήταν του χεριού μου σε ένα κόκκινο φανάρι είχα πηδήξει από το αυτοκίνητο και άργησα να τρέχω. Πάντως είναι απόλαυση να τους βλέπεις να οδηγούν στο χιόνι ,αν και στην αρχή φοβούμουν στην συνεχεία διαπίστωσα ότι είχαν τόσο μεγάλη οικειότητα με το οδήγημα στο χιόνι που σε εμάς φαινόταν κάπως επικίνδυνοι. Φτάνω λοιπόν στην boyana μιας από τις ακριβότερες και πιο όμορφες συνοικίες της Σόφιας .Εκεί έχει restaurant o zoro νούμερο 3,είναι κάτι σαν ταβέρνα με ζωντανή ελληνική μουσική που τα σαββατοκύριακα ψυχαγωγεί ελληνικά γκρουπ.Ο zoro κατεβαίνει συχνά στην Θεσσαλονίκη αλλά τα τελευταία 5 χρόνια δεν έτυχε να βρεθουμε.Τον γνώρισα το πρώτο χρόνο που είχα πάει στην Σόφια μέσω της αναζήτησης μου για χώρους που να καλύπτουν τα μουσικά μου γουστα.Ειχε τότε ανοίξει το πρώτο μαγαζί στην Σόφια που έπαιζε ελληνική ζωντανή μουσική και αμέσως δέσαμε. Χάρηκε πολύ μόλις με είδε και αμέσως έτρεξε να με αγκαλιάσει .Στο μαγαζί του είχαμε κάνει άπειρα γλέντια εκείνα τα χρόνια και τον ξέρω και με ξέρει παρά πολύ καλα.Θυμηθηκε με νοσταλγία εκείνες τις εποχές που όπως μου είπε έχουν περάσει ανεπιστρεπτί μιας και πλέον η διασκέδαση στην πόλη έχει αλλάξει κατά πολύ και μαγαζιά του είδους που αντιπροσωπεύει είναι σε παρακμή. Με χαρά είδα ότι το μικρόφωνο κρατούσε ο κυρ Χρήστος γνωστή μορφή του χώρου στην Σόφια που σε ηλικία 70 χρόνων πλέον δεν το βάζει κάτω και ακόμα συνεχίζει και τραγουδάει. To κρασί έρεε άφθονο και κατά τις 23.30 που έφυγαν τα γκρουπ ο zoro φέρνει το μικρόφωνο και παρέα με τον κυρ Χρήστο πιάσαμε το τραγούδι όπως κάναμε στον παρελθόν πολλές φορές.

Βιωσιμότητα στον Τουρισμό: Από τη Δέσμευση στην Πιστοποιημένη Πράξη

Όταν έφυγα από την Βουλγαρία το 97 εκτός τα ρούχα μου είχα πάρει μαζί μου μια τηλεόραση την οποία είχα αγοράσει λίγα χρόνια πριν. Έτσι έβλεπες καλώδια να κρέμονται από το ένα σπίτι στο άλλο και από την μια οικοδομή στην άλλη……τρομερά πράγματα. Hώρα είχε πάει 9 όταν κατέβηκα από το ξενοδοχείο και κατευθύνθηκα προς ένα πολύ όμορφο καφέ που είχα βάλει στο μάτι πάνω στην vitosha. Toδιπλό εσπρεσο αμέσως με τονώνει , αλλά πιο τονωτικά ήταν τα χαμογελά της πανέμορφης σερβιτόρας που με έκανε να ξεχάσω το κρυολόγημα και να μου θυμίσει το πόσο παιχνιδιάρικα θηλυκά είναι οι βουλγάρες … δυστυχώς όμως έπρεπε να φύγω μιας και η ώρα περνουσε.Βγαινω από το μαγαζί και τρέχω να προλάβω ένα ταξί που είχε σταματήσει πιο κάτω. Για τους ταξιτζήδες θα μπορούσα να γράψω μια ολόκληρη ιστορία .Όταν είχα πρωτόπαει στην Σόφια κάποιοι φίλοι που ήταν ήδη εκεί με είχαν συμβουλέψει να παίρνω την συγκοινωνία που λόγω και των λιγοστών αυτοκίνητων που κυκλοφορούσαν εκείνα τα χρόνια ήταν πολύ εξυπηρετική και γρηγορη.Αυτο έκανα και εγώ μέχρι μια μέρα που είχα αργήσει στο μάθημα και αναγκάστηκα να πάρω ταξι.Το αντίτιμο που έπρεπε να πληρώσω ήταν τόσο χαμηλό που μου έκανε ευχάριστη εντύπωση!.

Τραγωδία στη νύχτα ατελείωτου χάους στο Παρίσι: Νεκρός οπαδός της Παρί μετά την κατάκτηση του Champions League

Ε αυτό ήταν !,από τότε δεν ξανανέβηκα σε λεωφορείο και το ταξί είχε γίνει μέρος της καθημερινότητας μου, ενώ ήταν η αιτία που έμαθα τόσο καλά την πόλη. Τα κρατικά ταξί που υπήρχαν τότε αν και σαν αυτοκίνητα (LADA) ήταν ένα βήμα πριν την ανακύκλωση ήταν τα πιο αξιόπιστα από άποψη τιμών και τα ποιο περιζήτητα μιας και υπήρχαν πολλοί απατεώνες που σε εκλεβαν.Ειχαμε πιαστεί στα χέρια πολλές φορές με ταξιτζήδες ενώ φορά που ήμουν μόνος και ο ταξιτζής δεν ήταν του χεριού μου σε ένα κόκκινο φανάρι είχα πηδήξει από το αυτοκίνητο και άργησα να τρέχω. Πάντως είναι απόλαυση να τους βλέπεις να οδηγούν στο χιόνι ,αν και στην αρχή φοβούμουν στην συνεχεία διαπίστωσα ότι είχαν τόσο μεγάλη οικειότητα με το οδήγημα στο χιόνι που σε εμάς φαινόταν κάπως επικίνδυνοι. Φτάνω λοιπόν στην boyana μιας από τις ακριβότερες και πιο όμορφες συνοικίες της Σόφιας .Εκεί έχει restaurant o zoro νούμερο 3,είναι κάτι σαν ταβέρνα με ζωντανή ελληνική μουσική που τα σαββατοκύριακα ψυχαγωγεί ελληνικά γκρουπ.Ο zoro κατεβαίνει συχνά στην Θεσσαλονίκη αλλά τα τελευταία 5 χρόνια δεν έτυχε να βρεθουμε.Τον γνώρισα το πρώτο χρόνο που είχα πάει στην Σόφια μέσω της αναζήτησης μου για χώρους που να καλύπτουν τα μουσικά μου γουστα.Ειχε τότε ανοίξει το πρώτο μαγαζί στην Σόφια που έπαιζε ελληνική ζωντανή μουσική και αμέσως δέσαμε. Χάρηκε πολύ μόλις με είδε και αμέσως έτρεξε να με αγκαλιάσει .Στο μαγαζί του είχαμε κάνει άπειρα γλέντια εκείνα τα χρόνια και τον ξέρω και με ξέρει παρά πολύ καλα.Θυμηθηκε με νοσταλγία εκείνες τις εποχές που όπως μου είπε έχουν περάσει ανεπιστρεπτί μιας και πλέον η διασκέδαση στην πόλη έχει αλλάξει κατά πολύ και μαγαζιά του είδους που αντιπροσωπεύει είναι σε παρακμή. Φαντασία ,Πειραιάς ,Αλέξανδρος ,Διόνυσος ,Αθήνα ,Sofia palace ήταν μια σειρά από μαγαζιά με ζωντανή ελληνική μουσική όπου είχαμε περάσει αξέχαστες βραδιές ανεμελιάς και διασκέδασης .Οι περισσότεροι τραγουδιστές ήταν έλληνες αλλά υπήρχαν και βούλγαροι με εξαιρετικές φωνές. Σε κάποια από αυτά τα μαγαζιά ξεκίνησαν την καριέρα τους γνωστή αοιδός της Θεσσαλονίκης με την οποία ήταν ερωτευμένοι οι μισοί έλληνες φοιτητές και γνωστός παίκτης ταλεντ σόου και ένα από τα πολύ γνωστά ονόματα σήμερα. M αυτά και με εκείνα η ώρα πέρασε και έπρεπε να φύγω. Βγαίνοντας από το μαγαζί με περίμενε μια έκπληξη ,μιας και δειλά δειλά άρχισαν να πέφτουν οι πρώτες νιφάδες χιονιού .Όσο πλησιάζαμε προς το κέντρο τις πόλης η χιονόπτωση γινόταν όλο και ποιο πυκνή και έτσι αποφάσισα να σταματήσω μακρύτερα από το ξενοδοχείο. Το χιόνι το αγαπάω, μ αρέσει να παίζω μαζί του αδιάκοπο χιονοπόλεμο να γλιστράω πάνω του με τα πέδιλα του σκι να ξαπλώνω πάνω του σαν να είναι το πιο αφράτο στρώμα μα πιο πολύ μ αρέσει την στιγμή που πέφτει παρθένο και απαλο.Κατεβαινω από το ταξί ανάβω ένα τσιγάρο ,η ώρα ήταν 2,βγαζω τον σκούφο για να νοιώθω το χιόνι να πέφτει πάνω μου, να νοιώθω τις νιφάδες να μου γαργαλάνε τα μάγουλα σαν κρύα πουπουλα.Προχωραω, μόνος μου ,γύρω μου απόλυτη ησυχία ,μέσα μου ένοιωθα απόλυτη ηρεμία και γαληνη.Το είχα κάνει πολλές φορές στο παρελθον,αλλοτε μόνος άλλοτε συντροφιά με φίλους, παρέα με ένα ζεστό καφέ ή με ένα καλό ουίσκι.

ΦΡΟΝΤΙΖΟÜΜΕ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ. ΦΟΡΤΙΖΟÜΜΕ ΑΣΦΑΛΩΣ

«Ήμουν ένα βήμα πριν γίνω σαν κι αυτούς, απλά ήμουν πιο μικρός»

Ενώ ο αέρας στροβίλιζε τις νιφάδες μέσα μου ευχόμουν να έχω την τύχη να αντικρίσω το πρωί μετά από τόσα χρόνια την πόλη ντυμένη στα λευκά, πανέμορφη όσο ποτέ άλλοτε.

TÜV AUSTRIA Hellas: Ο πρώτος διαπιστευμένος φορέας στην Ελλάδα σύμφωνα με το πρότυπο ISO 37301 για την Κανονιστική Συμμόρφωση των οργανισμών

Μέθοδοι Κατάθεσης και Ανάληψης

Λίγο πιο κάτω τα γέλια και οι φωνές μιας νεαροπαρεας μου αποσπούν την προσοχή ενώ το χιόνι γινόταν όλα και πιο πυκνό που με δυσκολία διέκρινα το μνημείο του τσάρου Alexander ή αλλιώς osvoboditel (απελευθερωτή) που βρίσκεται απέναντι από το κοινοβούλιο. Είχε περάσει κάτι παραπάνω από μια ώρα όταν έφτασα στο ξενοδοχειο,τιναζω το μαύρο μου παλτό και ανάβω ένα τελευταίο τσιγαρο.Μια γυναίκα στεκόταν λίγο πιο περα,ομορφη σαν νεράιδα του χιονιού με κοιτάει και μου χαμογελάει «δεν cas καζινο σκοπια ηλικια είναι υπέροχα?» μου λέει μαγευτικά της απαντάω και την καληνυχτίζω.

Aegialis Hotel & Spa: Πιστοποιήθηκε με το Ιδιωτικό Σχήμα Πιστοποίησης TÜV AUSTRIA CoVid Shield, με το επίπεδο Principal

Με χαρά είδα ότι το μικρόφωνο κρατούσε ο κυρ Χρήστος γνωστή μορφή του χώρου στην Σόφια που σε ηλικία 70 χρόνων πλέον δεν το βάζει κάτω και ακόμα συνεχίζει και τραγουδάει. To κρασί έρεε άφθονο και κατά τις 23.30 που έφυγαν τα γκρουπ ο zoro φέρνει το μικρόφωνο και παρέα με τον κυρ Χρήστο πιάσαμε το τραγούδι όπως κάναμε στον παρελθόν πολλές φορές. Φαντασία ,Πειραιάς ,Αλέξανδρος ,Διόνυσος ,Αθήνα ,Sofia palace ήταν μια σειρά από μαγαζιά με ζωντανή ελληνική μουσική όπου είχαμε περάσει αξέχαστες βραδιές ανεμελιάς και διασκέδασης .Οι περισσότεροι τραγουδιστές ήταν έλληνες αλλά υπήρχαν και βούλγαροι με εξαιρετικές φωνές. Σε κάποια από αυτά τα μαγαζιά ξεκίνησαν την καριέρα τους γνωστή αοιδός της Θεσσαλονίκης με την οποία ήταν ερωτευμένοι οι μισοί έλληνες φοιτητές και γνωστός παίκτης ταλεντ σόου και ένα από τα πολύ γνωστά ονόματα σήμερα. M αυτά και με εκείνα η ώρα πέρασε και έπρεπε να φύγω.

Νωρίτερα η αστυνομία είχε δηλώσει ότι το αίτιο ήταν μάλλον η ληστεία, και διαβεβαίωσε ότι το συμβάν δεν αφορούσε τρομοκρατία

Βγαίνοντας από το μαγαζί με περίμενε μια έκπληξη ,μιας και δειλά δειλά άρχισαν να πέφτουν οι πρώτες νιφάδες χιονιού .Όσο πλησιάζαμε προς το κέντρο τις πόλης η χιονόπτωση γινόταν όλο και ποιο πυκνή και έτσι αποφάσισα να σταματήσω μακρύτερα από το ξενοδοχείο. Το χιόνι το αγαπάω, μ αρέσει να παίζω μαζί του αδιάκοπο χιονοπόλεμο να γλιστράω πάνω του με τα πέδιλα του σκι να ξαπλώνω πάνω του σαν να είναι το πιο αφράτο στρώμα μα πιο πολύ μ αρέσει την στιγμή που πέφτει παρθένο και απαλο.Κατεβαινω από το ταξί ανάβω ένα τσιγάρο ,η ώρα ήταν 2,βγαζω τον σκούφο για να νοιώθω το χιόνι να πέφτει πάνω μου, να νοιώθω τις νιφάδες να μου γαργαλάνε τα μάγουλα σαν κρύα πουπουλα.Προχωραω, μόνος μου ,γύρω μου απόλυτη ησυχία ,μέσα μου ένοιωθα απόλυτη ηρεμία και γαληνη.Το είχα κάνει πολλές φορές στο παρελθον,αλλοτε μόνος άλλοτε συντροφιά με φίλους, παρέα με ένα ζεστό καφέ ή με ένα καλό ουίσκι. Ενώ ο αέρας στροβίλιζε τις νιφάδες μέσα μου ευχόμουν να έχω την τύχη να αντικρίσω το πρωί μετά από τόσα χρόνια την πόλη ντυμένη στα λευκά, πανέμορφη όσο ποτέ άλλοτε. Λίγο πιο κάτω τα γέλια και οι φωνές μιας νεαροπαρεας μου αποσπούν την προσοχή ενώ το χιόνι γινόταν όλα και πιο πυκνό που με δυσκολία διέκρινα το μνημείο του τσάρου Alexander ή αλλιώς osvoboditel (απελευθερωτή) που βρίσκεται απέναντι από το κοινοβούλιο. Είχε περάσει κάτι παραπάνω από μια ώρα όταν έφτασα στο ξενοδοχειο,τιναζω το μαύρο μου παλτό και ανάβω ένα τελευταίο τσιγαρο.Μια γυναίκα στεκόταν λίγο πιο περα,ομορφη σαν νεράιδα του χιονιού με κοιτάει και μου χαμογελάει «δεν cas καζινο σκοπια ηλικια είναι υπέροχα?» μου λέει μαγευτικά της απαντάω και την καληνυχτίζω. To επόμενο πρωί ξυπνάω με δυσκολία ,μαζεύω τα πράγματα μου και κατεβαίνω για πρωινο,η ώρα της αναχώρησης πλησίαζε ,Τοποθετώ τα πράγματα στο αυτοκίνητο που ήταν αραγμένο στο παρκινγκ μπροστά από το ξενοδοχείο και βγαίνω για μια τελευταία βόλτα στην αγορά της πολης.Με ανάμεικτα συναισθήματα διαπίστωσα ότι το χιόνι είχε σταματήσει αλλά το κρύο παρέμενε τσουχτερό. To serdika(αρχαία ονομασία της πόλης) ήξερα ότι είναι το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο της πόλης αλλά δεν το επισκέφτηκα μιας και άλλος ήταν ο σκοπός του ταξιδιου.Για να πάρω όμως μια γεύση από την σύγχρονη όψη της πόλης πήγα στο mall Sofia που βρίσκεται στην οδό stampolinskiy κανά χιλιόμετρο μακριά από το ξενοδοχειο.Πολυ όμορφο όχι ιδιαίτερα μεγάλο αλλά έχοντας τα πάντα μέσα είναι μια πολύ καλή λύση αν βρίσκεσαι στο κέντρο της πολης.Αγοραζω κάτι για τα πιτσιρίκια και φευγω,τιμες δεν μπορώ να πω ότι πρόσεξα και πολύ αλλά μου φάνηκαν αρκετά χαμηλότερες από την Ελλάδα σε ορισμένα είδη. Παίρνοντας το δρόμο προς το ξενοδοχείο και φτάνοντας στην διασταύρωση μπροστά του, στρίβω προς την οδό Maria louiza,εκεί βρίσκεται το τζαμί και τα δημόσια λουτρά banya bashi,ίσως τα μοναδικά αξιόλογα μνημεία-κτίρια της οθωμανικής αυτοκρατορίας που μπορεί να βρει κανείς στην πόλη.

• Ηλικία και συχνότητα επισκέψεων: στατιστικά στοιχεία
• Μέση διάρκεια παραμονής ανά ηλικιακή ομάδα
• Ποσοστό εισοδήματος που διατίθεται στον τζόγο ανάλογα με την ηλικία
• Επιρροή της οικονομικής σταθερότητας στην ηλικία παικτών

Απέναντι τους βρίσκεται η κλειστή αγορά της πόλης η οποία στεγάζεται σε ένα παλιό εβραϊκό κτίριο πανέμορφο τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικα.Μεσα όλα πεντακάθαρα και περιποιημένα, κάνω μια βόλτα στα μαγαζιά όπου μπορείς να βρεις τα πάντα από είδη τροφιμων.Αγορασα κασέρι, τυρί το οποίο είναι φτιαγμένο μέσα σε ένα πήλινο δοχείο, πολύ μαλακό σαν βούτυρο και lucanca το οποίο είναι ένα είδος πικάντικου ατλαντικού. Το πιο παλιό και το πιο γνωστό πολυκατάστημα της πόλης είναι το cum,βρίσκεται απέναντι από το ξενοδοχείο Sheraton στεγασμένο σε ένα επίσης πολύ όμορφο κτιριο.Για κάποια χρόνια είχε κλείσει και είχε μετατραπεί σε κτίριο γραφείων ,αλλά τα τελευταία χρόνια επανήλθε στην φυσική του μορφή που όμως πλέον δεν απευθύνεται στον πολύ κόσμο αλλά σε λίγους που έχουν φουσκωμένο πορτοφόλι.

Ο Ιωάννης Καλλιάς στο Delphi Economic Forum X: Συζήτηση για την Ενίσχυση των Επενδύσεων και της Οικονομικής Ευημερίας

Δεκέμβρης του 96 και ο Ανδρέας λίγες μέρες πριν της γιορτές έχει πάρει το πτυχίο. Για να τον αποχαιρετήσουμε ένα βράδυ κάνουμε ένα γλεντάκι σε ένα μαγαζί το οποίο όμως ξέφυγε αρκετά έως πολύ θα ελεγα.Μενει λοιπόν ένα χρέος που αντιστοιχούσε σε 1000 δολάρια το οποίο συμφωνήσαμε να το πληρώσουμε μετά τις γιορτές. “Ναι αλλά θα στο πληρώσουμε σε λεβα” είπε ο Αντώνης που είχε την νηφαλιότητα να το σκεφτει.Λιγο το κεφι,λιγο το ποτό ο τολης το αφεντικό του μαγαζιού συμφώνησε αν και ήταν κανόνας ότι τα χρέη έμεναν πάντα σε δολάρια. Από τότε έχει μπει αρκετό νερό στα αυλάκι ,τα πράγματα έχουν αλλάξει αρκετά ,υπάρχει μια σταθερότητα και προοπτικές για το …μέλλον. Για πολλούς η Σόφια είναι μια από τις πιο άσχημες πρωτεύουσες της Ευρώπης……..δεν ξερω,μπορει,αλλωστε δεν είμαι και ο πιο αντικειμενικός κριτης.Προσωπικα με γοητεύουν οι μουντές γκρίζες πόλεις που εκπέμπουν μια μελαγχολια.Το σίγουρο είναι ότι έχει τα φόντα να γίνει μια σύγχρονη μεγαλούπολη αλλά θέλει πολύ δουλεία ακομη.Εως τότε αξίζει κάποιος να την επισκεφτεί χωρίς προκαταλήψεις (όπως κάνουν πολλοί) για να περπατήσει άνετα το όμορφο κέντρο της ,να δει τις εκκλησίες της ,να διασκεδάσει και να χαλαρώσει για λίγες μέρες.

Τα πιο ασφαλή online casino στη Βουλγαρία

Κατεβαίνοντας τα σκαλιά για να περάσεις μέσω της υπόγειας διάβασης απέναντι θα βρεις το εκκλησάκι st petka (Aγ Παρασκευή) το οποίο όμως ήταν κλειστό λόγω έργων μετρο.Στον εσωτερικό αυλειο χώρο του ξενοδοχείου Sheraton βρίσκεται η πανέμορφη και πολύ γραφική εκκλησία του Αγ Γεωργίου όπου άναψα ένα κεράκι πριν μπω στο αυτοκίνητο για το ταξίδι της επιστροφής. Δεν μπορώ να το πιστέψω πως πέρασαν σχεδόν 15 χρόνια από την τελευταία φορά που βρέθηκα στην Σοφια.Ποσο γρήγορα τελικά περνάει ο καιρος,τοσο που καμία φορά σε τρομαζει.Τοτε την είχα αφήσει στην πιο δύσκολη περίοδο της μετακουμουνιστικης Βουλγαρίας. Το 1996 η χώρα περνούσε μια πολύ μεγάλη οικονομική κρίση.

• Νομοθετικές αλλαγές για την ηλικία τζόγου στη Βουλγαρία
• Σύγκριση με ηλικιακά όρια άλλων χωρών της ΕΕ
• Πιθανότητα μείωσης ορίου ηλικίας στο μέλλον
• Παράνομος τζόγος ανηλίκων και μέτρα αντιμετώπισης

Ελλείψεις σε αγαθά πρώτης αναγκης,τροφιμα με δελτίο ,ατελείωτες ουρές για να πάρεις μια φραντζόλα ψωμι.Κοσμος μας σταματούσε στον δρόμο και μας ζητούσε να τον βοηθήσουμε .θυμάμαι πόσο πολύ είχα ντραπεί όταν πρώην δικαστικός ανώτατου δικαστηρίου που με βοηθούσε σε ένα μάθημα ,μου ζήτησε τα 10 δολάρια που του πλήρωνα την ώρα πιο μπροστά γιατί δεν είχε να αγοράσει ψωμι.Ποιος?ενας αξιοσέβαστος 70αρης γερακος που είχε φάει την ζωή με το κουτάλι από έναν 20χρονο φοιτητή που έκανε την πλάκα του , είχα νοιώσει πάρα πολύ άσχημα. Εντωμεταξύ το νόμισμα βρισκόταν σε ελεύθερη πτώση, κατρακυλούσε με ταχύτατους ρυθμους,τετοιους που οι τιμές στα change άλλαζαν σχεδόν κάθε μισή ωρα.Το 1992 μόλις είχε κυκλοφορήσει χαρτονόμισμα των 50 λεβα και το 1997 κυκλοφόρησε των 50000!,για να καταλάβει κάποιος την διαφορά.

• Ηλικιακές ομάδες που συχνάζουν σε καζίνο της Βουλγαρίας (25-55)
• Προτίμηση σε ηλεκτρονικά παιχνίδια από νεότερο κοινό
• Έντονη παρουσία μεσήλικων σε τραπέζια πόκερ και μπλακτζακ
• Μειωμένη συχνότητα επισκέψεων σε άτομα άνω των 65 ετών

Δεκέμβρης του 96 και ο Ανδρέας λίγες μέρες πριν της γιορτές έχει πάρει το πτυχίο. Για να τον αποχαιρετήσουμε ένα βράδυ κάνουμε ένα γλεντάκι σε ένα μαγαζί το οποίο όμως ξέφυγε αρκετά έως πολύ θα ελεγα.Μενει λοιπόν ένα χρέος που αντιστοιχούσε σε 1000 δολάρια το οποίο συμφωνήσαμε να το πληρώσουμε μετά τις γιορτές. “Ναι αλλά θα στο πληρώσουμε σε λεβα” είπε ο Αντώνης που είχε την νηφαλιότητα να το σκεφτει.Λιγο το κεφι,λιγο το ποτό ο τολης το αφεντικό του μαγαζιού συμφώνησε αν και ήταν κανόνας ότι τα χρέη έμεναν πάντα σε δολάρια. Από τότε έχει μπει αρκετό νερό στα αυλάκι ,τα πράγματα έχουν αλλάξει αρκετά ,υπάρχει μια σταθερότητα και προοπτικές για το …μέλλον.

Για πολλούς η Σόφια είναι μια από τις πιο άσχημες πρωτεύουσες της Ευρώπης……..δεν ξερω,μπορει,αλλωστε δεν είμαι και ο πιο αντικειμενικός κριτης.Προσωπικα με γοητεύουν οι μουντές γκρίζες πόλεις που εκπέμπουν μια μελαγχολια.Το σίγουρο είναι ότι έχει τα φόντα να γίνει μια σύγχρονη μεγαλούπολη αλλά θέλει πολύ δουλεία ακομη.Εως τότε αξίζει κάποιος να την επισκεφτεί χωρίς προκαταλήψεις (όπως κάνουν πολλοί) για να περπατήσει άνετα το όμορφο κέντρο της ,να δει τις εκκλησίες της ,να διασκεδάσει και να χαλαρώσει για λίγες μέρες.

• Καζίνο Sofia: δημογραφικά στοιχεία και μέση ηλικία επισκεπτών
• Καζίνο Varna: τουριστικό προφίλ και ευρύ φάσμα ηλικιών
• Καζίνο Golden Sands: συνδυασμός διακοπών και τζόγου για διάφορες ηλικίες
• Περιορισμένη παρουσία νέων κάτω των 30 σε πολυτελή καζίνο